Definicja
Ogrzewanie płaszczyznowe to rodzaj stałopowierzchniowego systemu grzewczego, w którym cała powierzchnia podłogi, ściany lub sufitu pełni funkcję wymiennika ciepła. Ciepło przekazywane jest z układów przewodów grzewczych (najczęściej wodnych lub elektrycznych) rozłożonych równomiernie w obrębie powierzchni przegrody budowlanej. Ogrzewanie płaszczyznowe umożliwia efektywne oddawanie ciepła głównie drogą konwekcji i promieniowania, zapewniając niską różnicę temperatur między źródłem a ogrzewanym pomieszczeniem.