Zaktualizowano
Paweł Więsak ·Opublikowano ·Zaktualizowano ·~8 min czytania
To, ile prądu zużywa pompa do pieca, zależy od jej poboru mocy i czasu pracy. Zużycie obliczysz ze wzoru: moc w W x czas w h / 1000 = energia w kWh. Najdokładniejszy wynik daje licznik energii lub odczyt z pompy.
To, ile prądu zużywa pompa do pieca, zależy od jej rzeczywistego poboru mocy oraz czasu pracy. Nie da się uczciwie podać jednej wartości dla wszystkich instalacji, ponieważ pompa może pracować ze stałą prędkością, dopasowywać obroty do przepływu albo być okresowo wyłączana przez sterownik kotła. Najpewniejszy wynik daje odczyt energii z miernika lub obliczenie wykonane dla konkretnej pompy.
Pompa do pieca centralnego ogrzewania nie wytwarza ciepła. Jej zadaniem jest wymuszenie obiegu wody między kotłem a grzejnikami, ogrzewaniem podłogowym, sprzęgłem lub zasobnikiem. Energia elektryczna jest potrzebna do napędu silnika i elektroniki sterującej. Dlatego poboru pompy nie należy utożsamiać ani z mocą kotła, ani ze zużyciem paliwa przez źródło ciepła.
Na rachunek wpływają dwa odrębne parametry: chwilowy pobór mocy wyrażony w watach oraz czas, przez który urządzenie faktycznie pobiera tę moc. Wartość w watach mówi, jak intensywnie pompa korzysta z energii w danej chwili. Wartość w kilowatogodzinach pokazuje energię zgromadzoną w całym analizowanym okresie. Dopiero kilowatogodziny można bezpośrednio pomnożyć przez cenę energii z własnej taryfy.
Starsza pompa ze stałymi biegami może utrzymywać wybrane obroty niezależnie od tego, ile zaworów termostatycznych jest otwartych. Pompa CO elektroniczna może zmieniać prędkość i wysokość podnoszenia wraz z zapotrzebowaniem instalacji. Nie oznacza to jednak, że każda wymiana przyniesie taki sam procent oszczędności. Wynik zależy od punktu pracy, ustawień, oporów instalacji i czasu działania.
Dla bezdławnicowych pomp obiegowych objętych unijnymi wymaganiami ekoprojektu stosuje się wskaźnik efektywności energetycznej EEI. Rozporządzenie wymaga, aby od 1 sierpnia 2015 r. objęte nim pompy samodzielne i pompy zintegrowane z produktami miały EEI nie większy niż 0,23, a informacja o wskaźniku była podana na tabliczce znamionowej, opakowaniu i w dokumentacji technicznej.[1] EEI pomaga porównywać konstrukcje, ale nie zastępuje obliczenia zużycia w konkretnym domu.
Podstawowe obliczenie jest proste: energia [kWh] = moc [W] x czas pracy [h] / 1000. Do wzoru trzeba jednak wstawić dane odpowiadające rzeczywistej eksploatacji. Jeżeli pompa reguluje obroty, pojedyncza moc maksymalna z tabliczki nie opisuje całego sezonu. Lepsza jest wartość średnia z pomiaru albo gotowy odczyt kilowatogodzin.
| Dana | Gdzie jej szukać | Jak ją wykorzystać |
|---|---|---|
| Moc pobierana w W | Wyświetlacz pompy, tabliczka znamionowa lub karta techniczna | Użyj mocy odpowiadającej faktycznemu trybowi pracy |
| Czas pracy w h | Sterownik kotła, licznik czasu albo własny zapis | Uwzględnij tylko czas, gdy pompa jest zasilana i pracuje |
| Energia w kWh | Licznik energii lub funkcja zliczania w sterowniku | To najlepsza podstawa do wyliczenia kosztu |
| Cena energii | Rachunek i aktualna taryfa użytkownika | Pomnóż przez zmierzone kWh, zachowując ten sam sposób rozliczenia |
Obliczenie z mocy znamionowej jest zwykle wariantem ostrożnym, a nie prognozą. Jeśli dokumentacja pokazuje zakres poboru, nie wybieraj automatycznie ani najniższej, ani najwyższej wartości. Ustal, jaki tryb jest aktywny i co wskazuje pompa podczas normalnej pracy rozgrzanej instalacji. Instrukcja przykładowej elektronicznej pompy grzewczej Wilo opisuje wyświetlanie bieżącego poboru mocy w watach oraz regulację różnicy ciśnień przez zmianę prędkości obrotowej.[2]
Jeżeli pompa pokazuje bieżącą moc, zanotuj odczyty przy otwartych i przymkniętych zaworach termostatycznych oraz po ustabilizowaniu temperatury instalacji. Zobaczysz, czy sterowanie rzeczywiście obniża pobór, zamiast opierać kalkulację na mocy maksymalnej.
Samo liczenie czasu „trwania sezonu” jest mało dokładne. Sterownik może uruchamiać pompę tylko razem z palnikiem, pozostawiać ją w wybiegu po wyłączeniu kotła, prowadzić ochronę przeciwzamrożeniową albo zasilać osobny obieg. Najpierw trzeba więc sprawdzić logikę sterowania, a dopiero potem szacować godziny pracy.
Pierwszym czynnikiem jest wybrany tryb regulacji. Stała prędkość utrzymuje zadane obroty. Regulacja proporcjonalnej różnicy ciśnień może ograniczać wysokość podnoszenia, gdy maleje przepływ, na przykład po przymknięciu zaworów termostatycznych. W instrukcji Wilo taki tryb jest zalecany do instalacji grzejnikowych właśnie ze względu na dopasowanie do zmiennego przepływu i oszczędzanie energii elektrycznej.[2]
Drugim czynnikiem są opory hydrauliczne. Zabrudzony filtr, przymknięty zawór, zbyt mała średnica przewodu, powietrze w instalacji albo źle ustawione równoważenie mogą sprawić, że regulator podniesie obroty. Wtedy wyższy pobór nie jest wyłącznie cechą samej pompy, lecz sygnałem sposobu pracy całego obiegu. Obniżenie nastawy bez usunięcia przyczyny może z kolei pogorszyć dogrzewanie najdalszych grzejników.
Trzecim czynnikiem jest sterowanie kotłem. Pompa może działać ciągle w okresie grzewczym, cyklicznie na żądanie termostatu, podczas przygotowania ciepłej wody albo jeszcze przez pewien czas po wyłączeniu źródła ciepła. W instalacji z kilkoma obiegami każdą pompę trzeba policzyć osobno, a następnie zsumować energię. Moc jednego urządzenia nie opisuje poboru całej kotłowni.
Znaczenie ma również właściwy dobór. Zbyt wysoka nastawa nie gwarantuje lepszego ogrzewania, może natomiast powodować szum zaworów i niepotrzebną pracę silnika. Zbyt niska nastawa może ograniczyć przepływ. Celem nie jest najniższa możliwa moc elektryczna, tylko najmniejszy pobór, przy którym wszystkie odbiorniki nadal dostają wymagany przepływ i pomieszczenia osiągają zadaną temperaturę.
Najpierw ustal, czy pompa jest urządzeniem osobnym, czy elementem kotła. W pompie osobnej można zwykle odczytać model, tryb i dane znamionowe bez rozbierania urządzenia. Przy pompie zintegrowanej informacji szukaj w instrukcji kotła lub menu serwisowym. Nie zakładaj, że moc cieplna opisana na obudowie pieca elektrycznego CO jest mocą jego pompy obiegowej. To dwa różne parametry.
Nie rozłączaj samodzielnie pompy podłączonej na stałe tylko po to, aby wpiąć miernik do gniazdka. Instrukcja producenta wymaga, aby prace elektryczne wykonywał wykwalifikowany elektryk, a przed pracą urządzenie było odłączone i zabezpieczone przed ponownym włączeniem.[2] Błędne podłączenie grozi porażeniem i uszkodzeniem sterownika.
Jeżeli pompa ma własny licznik energii, odczyt kWh jest wygodniejszy od ręcznego mnożenia. Jeśli pokazuje tylko moc chwilową, pomiar trzeba zestawić z czasem pracy. Gdy urządzenie jest zasilane ze sterownika kotła i nie udostępnia żadnych danych, bezpieczne wykonanie osobnego pomiaru warto zlecić elektrykowi lub serwisantowi instalacji.
Wiarygodne zużycie pompy obiegowej zaczyna się od odczytu mocy i czasu pracy konkretnego urządzenia. Wartości przeniesione z innej instalacji mogą wyglądać precyzyjnie, ale nie opisują ustawień ani sterowania w Twoim domu.
Wymiana może ograniczyć zużycie, zwłaszcza gdy stara pompa pracuje długo na stałym biegu, a instalacja ma zmienny przepływ. Nie należy jednak obiecywać stałej oszczędności w kWh ani procentach bez porównania urządzeń i warunków pracy. Nowa pompa nadal może pobierać niepotrzebnie dużo energii, jeśli zostanie przewymiarowana, ustawiona zbyt wysoko lub włączona do źle wyregulowanego obiegu.
Przed decyzją warto porównać zmierzone zużycie starej pompy, koszt nowego urządzenia z montażem, stan techniczny obecnej pompy oraz dostępne tryby regulacji. Sprawdź też średnicę przyłączy, długość montażową, wymagany przepływ i wysokość podnoszenia. Niski EEI jest ważną informacją o efektywności produktu, ale pompa musi nadal pasować hydraulicznie do instalacji.[1]
Jeżeli problemem jest wyłącznie zbyt wysoka nastawa, prawidłowa regulacja może przynieść efekt bez natychmiastowej wymiany. Jeżeli pompa hałasuje, blokuje się albo nie zapewnia obiegu mimo odpowietrzenia i czystego filtra, najpierw potrzebna jest diagnostyka. Zużycie prądu jest jednym z kryteriów decyzji, obok niezawodności i zdolności do utrzymania wymaganego przepływu.
Pompa do pieca centralnego ogrzewania jest pompą obiegową: transportuje wodę w instalacji. Pompa ciepła jest źródłem ciepła i zasila sprężarkę, automatykę, wentylator lub pompy obiegowe. Podobne słowo „pompa” opisuje więc urządzenia o różnych zadaniach. Porównanie ich rocznych kWh bez wyjaśnienia funkcji prowadzi do błędnych wniosków.
Jeżeli analizujesz rachunek całego domu, rozdziel energię źródła ciepła, pomp obiegowych, grzałek oraz pozostałych odbiorników. Taki podział pokazuje, czy warto zacząć od ustawień pompy, regulacji hydraulicznej, modernizacji źródła czy ograniczenia strat budynku. Sama wymiana jednego elementu nie zawsze jest pierwszym krokiem o największym znaczeniu.
Najpierw odczytaj bieżącą moc lub skumulowaną energię konkretnej pompy, potem ustal jej rzeczywisty czas pracy i dopiero wtedy licz kWh oraz koszt. Nie przenoś do własnego domu wartości z przypadkowego modelu ani założenia o stałej liczbie godzin. Wynik będzie wiarygodny tylko wtedy, gdy opisuje Twoje ustawienia, sterowanie i stan instalacji. Przy pompie elektronicznej sprawdź również tryb regulacji, a przy urządzeniu starszym porównaj pomiar z parametrami poprawnie dobranego zamiennika.
Definicje pojęć, które pojawiły się w tej odpowiedzi.
Twoja ocena pomaga nam ulepszać treści.
Tak 518 · Nie 212 · 730 głosów
Dziękujemy za głos.
Pytania z naszej bazy podobne tematycznie - rozszerzające temat:
Nie zawsze. Czas pracy zależy od sterownika kotła i konfiguracji instalacji. Pompa może działać ciągle, uruchamiać się razem ze źródłem ciepła, pracować z wybiegiem albo obsługiwać tylko wybrany obieg. Rzeczywisty czas najlepiej odczytać ze sterownika lub pomiaru.
Najpierw ustal zużycie w kWh z licznika albo ze wzoru opartego na mocy i czasie pracy. Następnie pomnóż wynik przez cenę energii zgodną z własnym rachunkiem. Nie zakładaj jednej stawki dla wszystkich gospodarstw, bo zależy ona od taryfy i sposobu rozliczenia.
Nie. Niższy bieg może zmniejszyć pobór mocy, ale pompa nadal musi zapewnić wymagany przepływ. Jeśli najdalsze grzejniki lub pętle przestają się dogrzewać, nastawa jest zbyt niska albo instalacja wymaga regulacji hydraulicznej.
Warto to rozważyć po pomiarze zużycia i sprawdzeniu stanu instalacji. Pompa elektroniczna potrafi dopasowywać pracę do zmiennego przepływu, ale opłacalność zależy od czasu pracy starego urządzenia, kosztu wymiany i poprawnego doboru nowej pompy.
Czytasz odpowiedź na pojedyncze pytanie. W pełnym przewodniku znajdziesz uporządkowany plan całego tematu.
Zobacz przewodnik: Pompa ciepła vs alternatywyKalkulator OZC
Wpisz adres i zapotrzebowanie - kalkulator zwróci przedział kosztów dla Twojego przypadku, z dotacją i bez. Bez maila.
Otwórz kalkulator