Definicja
Wełna skalna 15 to rodzaj wełny mineralnej o grubości 15 cm, produkowany z bazaltu topionego powyżej 1 400 °C, przeznaczony do izolacji termicznej i akustycznej budynków. Występuje w formie płyt, mat lub otulin i charakteryzuje się niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła (λ) na poziomie 0,030–0,045 W/(m·K), niepalnością oraz dużą odpornością na czynniki chemiczne i biologiczne. Denaryzowana jest przez wysoką gęstość (20–180 kg/m³) oraz hydrofobizację, ograniczającą nasiąkliwość wodą.