Definicja
Piec do centralnego ogrzewania na węgiel lub drewno to urządzenie grzewcze wykorzystujące spalanie węgla kamiennego, drewna lub ich mieszanek w celu wytworzenia ciepła, które następnie rozprowadza jest do pomieszczeń za pośrednictwem instalacji grzewczej, zwykle systemu wodnego. Stanowi element systemu centralnego ogrzewania, w którym piec lub kocioł zlokalizowany jest w jednym punkcie budynku, a ogrzewanie dokonywane jest poprzez krążący w instalacji czynnik (najczęściej woda) [1]. Tego typu piece mogą być zasilane zarówno klasycznymi paliwami stałymi (węgiel/drewno), jak i ich biomasowymi zamiennikami, jak pellet.